دامن مکش به ناز که هجران کشیده ام 

نازم بکش که ناز رفیقان کشیده ام

       شاید چو یوسفم بنوازد عزیز مصر   

  پاداش ذلتی که به زندان کشیده ام

       ای تا سحر به علت دندان نخفته شب 

   با من بگوی قصه که دندان کشیده ام

گاهی بساط عیش خودش جور می شود

گاهی به صد مقدمه ناجور می شود