با یادی از استادم زنده یاد محمد مهدی سلمانیان

                                 باز کن نغمه جانسوزی ازآن ساز امشب  

                                تا کنی عقده اشک از دل من باز امشب

                               ساز در دست تو سوز دل من می گوید

                           من هم از دست تو دارم گله چون ساز امشب

از معبری رسیدم به معبدی

بر روی درش نوشته بود :

لطفا به جای کفش پا را در آورید!!!

درویش کوچه های سکوتم

کشکول چشم مرا یک سکه نگاه تو کافیست

هنوز توسن وهم مرا تازیانه خیال تو می راند