آی...

                                   ناگهان 
                                            چقدر زود
                                                          دیر می شود!   

آیینه ها دچار فراموشی اند

و نام تو ورد کوچه خاموشی

امشب تکلیف پنجره

بی چشم های باز تو

روشن نیست!

زنده یاد قیصر امین پور 

حسرت همیشگی                                 

حرفهای ما هنوز ناتمام...          

تا نگاه می کنی:

  وقت رفتن است

بازهم همان حکایت همیشگی  !

پیش از آنکه با خبر شوی

لحظه ی عظیمت تو ناگزیر می شود

آی...

ناگهان  

           چقدر زود

                         دیر می شود!